Ook weer een van mijn ‘vaste zondagsuitje met feodor’ naar NY gedaan twee weken geleden. De Frick gallery bezocht en door Central Park gewandeld. Zondagse avonden worden vervolgens afgesloten bij de Korean.
Afgelopen zaterdag ook voor het eerst uit geweest in Brooklyn. Een chill ndrgrnd sfeertje maar wel met de laatste bus op het oog.
En als afsluiter, een mooie foto van onze Halloween avonturen:

Meanwhile in New Jersey...

 Meer foto’s van Halloween, sports, New York, Princeton en No Funswick volgen snel….

Buiten verkleuren de bomen en de laatste zonnestraaltjes verwarmen ons. Eekhoorntjes lopen overal en de mensen zijn vriendelijk. Nee zo bucolisch is het hier niet. Dagen met extreme onweersbuien wisselen extreem warme dagen af. We genieten van een vreemde nazomer, de echte herfst mag nog even wachten. Mijn leventjes kabbelt hier voort. Academisch gaat het soms goed (een paar boeken per week verwerken), soms minder goed (anxieties van een boek zonder voetnoten en dan beseffen hoe wereldvreemd je bent). Grote hoeveelheden koffie zijn een continuüm, net als het biertje op de vrijdagavond. Gin tonic is inmiddels herontdekt als medicijn voor een variëteit aan kwaaltjes en melancholie.

De afgelopen weken heb ik zoal:

-          Walvissen, dinosaurussen en olifanten bewonderd in het Museum of Natural History. Dezelfde middag mezelf ondergedompeld in China Town en ontdekt dat ik een vreemde eend  in de bijt was.

-          De ontsnappingsroute Princeton ontdekt. Het is bijna een echte stad met idyllische campus, goede koffie, chille boekwinkel, en enigszins toonbaar manvolk. Princeton laat me beseffen hoe crisis New Brunswick is. Het herinnert me eraan hoe de echte wereld eruit ziet. Hoewel, een ivy league stadje is niet echt een representatie van de rest van Amerika.

-          Sjamanen bewonderd in New Jersey. Afgelopen donderdag voor een lezing naar Montclair. Een ervaring op zich: een avondvullend programma met Amazone sjamanen. Het publiek bestond uit yoga fanatici. Ik voelde me een voyeuristische neokoloniaal, nog steeds niet helemaal zeker of mijn fascinatie de sjamanen of het publiek betrof.

-          Een nieuwe bijnaam gekregen: The freak magnet. They love me.

-          Voor 30 minuten Wall Street bezet.

-          Een concert in Hoboken bezocht. Zon, muziek, gratis Ben & Jerry’s, vrienden en een geweldig uitzicht op Manhattan. Misschien wel de beste dag in de VS tot nu toe.

Lower Manhatten zonsondergang, vanaf Hoboken Pier

Wat doe ik zo de hele dag? Als ik een korte samenvatting zou moeten geven, zou ik zeggen: Ik ga naar college, zit in de bibliotheek om te studeren en ‘s avonds ben ik meestal in een bar te vinden. Dat is min of meer mijn sad life als een PhD student hier.  De cultuurshock is aanzienlijk minder dan toen ik twee jaar geleden naar Rome ging. De mentaliteit op de universiteit is min of meer hetzelfde als in Leiden, de colleges hebben hetzelfde format etc. Het enige verschil is dat hier alles net een level hoger is. Dus meer dingen om te lezen, veel schrijven, meer inzet tijdens colleges. Ik ben vooral blij om mensen om mij heen te hebben die net zulke grote nerds zijn als ik!

Om me niet totaal te verliezen in de hoge werkdruk, heb ik besloten om één dag per week vrij te nemen. De afgelopen zondagen ben ik naar New York (o.a. op 11 september!) en Philadelphia geweest. Helaas was er iedere keer wel wat overlap met een kater van zaterdagavond. Weekenden zijn redelijk uitputtend en het dagelijks ritme van een PhD student is verre van natuurlijk.

Thuis ben ik niet veel, maar vorige week heb ik eindelijk besloten om mijn feministische protest op te geven en weer zelf te gaan koken. Driemaal tot nu toe mijn keuken binnengetreden, victory! Al moet ik wel zeggen dat ik elke keer dankbaar ben als de latina schoonmaakster komt, een luxe waar ik iets te snel aan gewend kan raken.

In en om het huis is het al even fascinerend New Jersey wildlife: eekhoorns, chipmunks en laatst zelfs een bambi in mijn achtertuin. Blijkbaar lopen er ook stinkdieren rond, die wil je niet tegenkomen!

Ik kan niet anders zijn dan lyrisch over het eten. Amerikaanse bagels, muffins, enorme koffies: geniaal! Nog beter is Mexicaans, Koreaans, Vietnamees, Japans, Libanees: zeker beter dan al die Conimex troep van de Albert Heijn. Nu Thanksgiving eraan komt, gaan overal pompoenen in (Pumpkin Latte!)

Verder is New Brunswick niet echt de metropool. De bevolking bestaat uit latino’s, undergrads en hier en daar een verdwaalde grad. Knappe-mannen-barometer: non-existent!

Hoogste tijd voor een teken van leven van de andere kant van de oceaan. Het kan jullie bijna niet ontgaan zijn dat het hier afgelopen weekend heftig aan toe ging. Hurricane Irene kwam regelrecht onze kant op en het was voorspeld dat ze flink ging huishouden in New Jersey en New York. Van de overheid, de politie, de universiteit en het thuisfront tientallen waarschuwingen gekregen om vooral binnen te blijven en in een hoekje te gaan zitten met een pan op mijn hoofd. De Amerikanen sloegen massaal aan het hamsteren vanaf donderdag: water, brood en batterijen waren overal uitverkocht.

Vanaf zaterdagmiddag ben ik braaf binnengebleven. Het begon rond vier uur ‘s middags te regenen en dat ging zo door tot de volgende ochtend. Nu het allemaal over is, zegt iedereen: Het viel toch wel mee? Dat is inderdaad waar. Naast wat afgewaaide takken en een incidentele overstroming zijn hier in New Jersey geen doden gevallen. Maar deze orkaan is wel een van de heftigste dingen die ik ooit heb meegemaakt. De hele nacht van zaterdag op zondag waren er harde windstoten, veel regen en af en toe stroomuitval.

Zondagochtend was het happy hurricaning voor mij voorbij: vanuit het niets ging het alarm in mijn kamer af. Natuurlijk had geen van de hulpdiensten tijd om langs te komen, en zo was ik gedwongen mijn huis uit te vluchten. Pas ‘s avonds werd het allemaal gefikst. Mijn post-hurricane uitbrakdagje viel dus helemaal in het water. Daarnaast de hele dag geen cafeïne. Lowpoint.

Gelukkig blijf ik nooit lang boos, na drie koffie was ik maandag weer helemaal happy. ‘s Avonds ging ik met een groep internationale studenten naar Mamma Mia! op Broadway. Het was een interessante avond: New York by night (voor de eerste keer!), vrienden maken met Chinezen (nog hilarischer is foto’s maken met ze) en een musical die echt awesome was. Awesome is wel het juiste woord voor Manhattan.

Deze week vooral bezig met het afronden van de laatste bureaucratische beslommeringen en het bij elkaar sprokkelen van studiemateriaal. Inmiddels heb ik ook een postbus gekregen:
Rutgers University
25051 DPO Way
New Brunswick, New Jersey 08901-8700
US

Wat foto’s van mijn kamer en nieuwe habitat, zijn hier te vinden. Awesome!

Het is de hoogste tijd voor een eerste update uit kleine appel New Brunswick. Ik ben hier pas vijf dagen maar het lijkt alsof ik al volledig gesetteld ben. Enkele interessante en minder interessante hoogte- en dieptepuntjes van de afgelopen dagen:

De reis was een lange, jetlagged vrijdag, eigenlijk één lange dag met donderdag. Eerst van Nijmegen naar Leiden, midden in de nacht naar Schiphol, vervolgens een vlucht van Amsterdam naar London, daar vervolgens drie uur lang vooral in rijen gestaan en niet echt gechilld, 8 uur lang vliegen van London naar Newark (opgevrolijkt door films, snacks en Feodor). Bij aankomst de skyline van New York gezien (Empire State Building!) maar dat is voorlopig het enige wat ik van de stad ga zien.

De aankomst in New Brunswick was zeker memorabel. Door de stad geracet in een aftandse taxi om nog net op tijd te zijn om mijn sleutel op te halen. Eenmaal aangekomen bij mijn all girls campus een gedemonteerde kamer aangetroffen. Een waar doe-het-zelf pakket: meubels verplaatsen, bed in elkaar zetten en verlichting zien te vinden. Een afbladderende muur, een wespennest in mijn ene raam en een defect ander raam zijn nog een aantal uitdagingen voor de komende week.

‘s Avonds meteen in de meest epische onweersbui terechtgekomen. Enorme bliksemschichten die de hemel van New Brunswick doorkliefden. Snel de eerste keer Starbucks ingevlucht (‘Welcome to the US’ zei een van de blije medewerkers). Vandaag weer een natuurverschijnsel: een aardbeving. Alleen een tornado en een sneeuwstorm staan nog op de to-do-list.

Gelukkig schijnt hier meestal de zon en varieert de temperatuur tussen de 30 en de 35 graden. New Jersey is inderdaad de Garden State, de campus is hier groot en groen. Eekhoorntjes en chipmunks zitten op de veranda en als ik de achterdeur open doe, is daar het bos.

Om mij wat efficiënter te bewegen hier, heb ik een mountainbike aangeschaft bij pauperparadijs Walmart. Alles in deze winkel is groot (de winkel, de verpakkingen en de mensen) en goedkoop. Met mijn fietsje leg ik elke dag, zonder versnellingen, een heuse bergetappe af naar de andere campus waar ik mijn colleges heb. Ik ben niet van plan om een fatty te worden hier (altijd small bestellen). Het valt trouwens nog reuze mee met de zwaarlijvigen hier in New Brunswick.

Op het moment loop ik de introductieweek: vooral een load aan informatie en af en toe een ‘social’. Dat wil zeggen: awkward situations met Chinezen en Indiërs. Iedereen is friendly en happy,maar het is nog even zoeken naar wat girlfriends. Een sociaal leven gaat vanzelf wel komen,er zijn wel vier organisaties die activiteiten voor internationale grad students organiseren. Maandag staat de musical Mamma Mia! op Broadway op de planning.

Kortom easy going ben ik mij hier een beetje aan het settlen, bureaucratische rompslomp aan het regelen, mensen leren kennen, aan het klussen en over het algemeen gewoon blijven lachen.

Nog even wat praktische info:

- Amerikaanse telefoonnummer is: +1 732 500 0981
- Wat betreft post: Wel een adres maar nog geen postbus.

Standbeeld van Willem van Oranje gespot!

Het is bijna de waarheid. Ik ga naar een stadje een uurtje rijden van New York af. Het altijd zonnige New Brunswick is mijn thuisbasis voor de komende tijd. Hier ga ik naar Grad School  aan Rutgers University. Dit keer heeft mijn buitenlandverblijf wél nut voor mijn studie: De 20 ects vrije ruimte mag ik hier volgen.
Het wordt een pittige tijd aan deze Amerikaanse universiteit. Eerst hard studeren, de love en the labels  volgen vanzelf wel.

Voor al mijn trouwe lezers: Ik ben van plan weer regelmatig verslag te doen van het leven op andere planeten. Voor de nieuwelingen: Lees mijn blog. Be amazed. Het is ongeveer 90% de waarheid.

Bijna een jaar is er voorbij gegaan: terug in Nederland en weer een heel nieuw leven in Leiden. Een maand geleden kwam ik echter weer ‘thuis’: Rome. De stad binnen rijdend, kon ik niet geloven dat ik zo lang gewacht heb om terug te keren. Het leek alsof ik gisteren nog Erasmiaan was en ik moest mezelf eraan herinneren niet automatisch naar Via Matteucci te lopen.

Ik ging echter weer een heel nieuw avontuur aan: Italië rondreizen met mijn moeder. Ditmaal hebben we kennis gemaakt met een geheel ander aspect van de Italiaanse cultuur. De Bed and Breakfast à la Italië. Het eerste hotelletje nabij San Giovanni was meer een hostel. Locatie prima, service nul. Het werd gerund door een Italiaanse dronkelap, die het gedeelte ‘Breakfast’ nieuwe betekenis gaf door ons voor het ontbijt naar de Chinese bar beneden te sturen.

Na de eerste twee daagjes Rome stonden Florence en Siena op het programma. Prima logementen bij oude Italiaanse dametjes. Eerlijk gezegd hadden we geen zin om weer naar onze Romeinse albergo terug te keren. Dat hoefden we ook niet, want hij had onze boeking niet ontvangen. Ik ben ontzettend kwaad geworden op deze Romeinse bullebak. Vooral toen hij ons naar een ander hostel wilde sturen. Om ‘Echte meisjes in de jungle’ maar te citeren: Wat een ellende! Toch zat er niks anders op dan te verkassen. We kwamen bij een woonhuis aan waar geen enkel teken was dat hier een hotel zat. Uiteindelijk kwam er een oud huisvrouwtje aanlopen: Kom maar mee. We kwamen terecht in een prima huis waar we besloten te blijven. Een prima zwarte bijverdienste voor dat maffe wijfje. De koffie was niet te zuipen, Jezus waakte over ons en ze sloot me midden in de nacht buiten. Maar we zaten wel in Testaccio en waren verlost van ons oorspronkelijke hotel.

Ik ben achter een paar dingen gekomen: Op vakantie verander ik in een soort dictator met een constante behoefte aan koffie, ijs en pizza die in Nederland direct weer over is. Het resulteerde wel in een wonderbaarlijk gewichtsverlies. Eenmaal terug in Nederland moest ik weer een hele tijd bijkomen van onze vacanze Romane. Rome verandert niet, maar Nederland is toch waar het echte leven zich afspeelt.

In Rome besteedde ik ook voor het eerst gedachtes aan mijn nieuwe bestemming. In de Feltrinelli bladerde ik door de Lonely Planet New York en was verbaasd over alle dingen die er te doen zijn. Eigenlijk sta ik verbaasd van mijn eigen ‘laidback’ houding. Mijn verblijf in Rome had ik tot in de puntjes geregeld. Over New York ben ik extreem chill en is alles ‘piano, piano’

Toch heb ik nog nooit zoveel gestudeerd als dit jaar. Af en toe is het zo nerdy! Zo maak ik regelmatig stiekem een dansje als ik weer een vondst heb gedaan in het archief. Misschien is dat het teken dat ik mijn occupation gevonden heb. In mijn kamer ben ik omsingeld door stapels boeken waar ik soms heel blij van word en andere keren lichte paniekaanvallen van krijg.

Op de uni ben ik druk bezig met mijn classes. Ik volg een literatuurseminar over ‘globalization and empire’ waarvoor ik elke week een boek moet lezen en een essay moet schrijven. Verder ook nog ‘historical theory’ wat min of meer tweedejaars geschiedfilosofie en historiografie is all over again en nog veel moeilijker.  Het paper wat ik daarvoor moet gaan schrijven, bezorgt me slapeloze nachten! Het meest ben ik bezig met mijn onderzoekscollege ‘science and the dutch colonial’ over wetenschappelijke expedities naar Nederlands-Indië in de eerste helft van de 19e eeuw. Zelf research doen is toch het leukste. Af en toe is het programma zwaar, maar ik wordt wel uitgedaagd en de mensen zijn natuurlijk heeeeeel leuk (en nee nog geen nieuw project)

In mijn appartement is het bar en boos: de cv ketel heeft besloten er de brui aan te geven en sindsdien zitten wij zonder warm water en verwarming. Koude-douches-in-mijn-appartement-in-Rome deja-vu!

Verder werk ik alweer zo’n vier weekjes bij Qompas, een site voor studiekeuze. Ik werk de hele dag als een ware tiepmiep aan allerlei tekstjes over studies en beroepen. Er zijn slechtere bijbaantjes!

Het Leidse leven is goed.

LiYang is voor stage of studie in Leiden.

Na drie maanden in het o zo spannende Nijmegen te hebben doorgebracht, ben ik vorige week verkast naar het minstens zo avontuurlijke Leiden. Niet iedereen was meteen overtuigd. De eerste reactie was: ‘WAAROM?’ De tweede vraag was vaak: ‘Ga je een lekkere bal aan de haak slaan?’ Het antwoord op de eerste is omdat ik hier toegelaten ben tot een hele leuke researchmaster die ervoor zorgt dat ik voor het tweede punt nauwelijks tijd heb. Wel tijd blijkbaar om even een update te schrijven, maar dit is gewoon ontkenning. Als ik even naar links kijk, zie ik een kast vol boeken.

Ik was bang dat mijn medestudenten ongelooflijke nerds zouden zijn. Het valt mee. Het zijn geen aliens We houden, net als de docenten, heel erg van borrelen. De eerste weken waren nog een beetje wennen. Menigeen leed aan ‘opstartproblemen’, ‘concentratieverlies’ en ‘te-lange-vakantie-gehad-daarom-heb-ik-het-studeren-verleerd’. Enfin, in week 3 geen smoesjes meer.

De mensen hebben hier maar een vaag idee waar Nijmegen ergens ligt. Their loss. De locals zijn nogal een geval apart. Er lopen op straat echt de grootste sjappo’s rond die ik ooit heb gezien. Er tussendoor lopen dan een paar ballen in driedelig pak inclusief wandelstok. Ik denk niet dat ik er binnen afzienbare tijd eentje aan de haak sla.

Mijn (tijdelijke) appartementje is heel mooi. Een wereld van verschil met het appartement van Rome. Vanuit mijn kamer heb ik uitzicht op de kerk die een beetje sinister is omdat er de hele dag kraaien omheen cirkelen. Verder zie ik vliegtuigen af en aan vliegen bij Schiphol. Soms word ik een beetje misselijk van al die wijdsheid. Vogels komen soms recht op mijn raam afvliegen en buigen net op tijd af. Ze zien er verdomd eng uit van dichtbij!

Vandaag zal er een historische gebeurtenis plaatsvinden: ik ga sporten! Jawel ik heb een sportkaart aangeschaft en ben van plan er daadwerkelijk gebruik van te maken! Yay!

Tot de volgende keer!